sevgi ertesi

çok yorgunum. bugün baktım da blog'uma, sürekli ama sürekli yalnızlıktan bahsetmişim. üstelik 2013 yılından beri. evet hala yalnız hissediyorum kendimi. çünkü değişemiyorum. düşüncelerim. hayallerim. hep yıkıö ve hüsranla sonuçlanıyor. mutlu haberlere öyle hasret kaldım ki... şuan tarif dahi edemiyorum....

Evet. Negatif dusuncelere adiyacagim galiba omrumu. Ben babamla tartisiyorum yine. Bana.hicbirseyi basaramayacagimi soyluyor. Ben hayir yapacagim dedikce yapamayacaksin diyip tabak canak firlatiyor kafama... Ben basarisiz olacagim ailemin istegiyle.  Babamin istegiyle... Isyerindekilerin istegiyle... Ben sanirim mutsuz olmak icin dogdum... Ve ben artik cabalamaktan yoruldum...

işyerinde çalışırken annem aklıma geldi... boğazım düğüm düğüm nefesimi dinledim. geçmişi, geleceği... artık olmayan umutlarımı hissetmeye çalıştım tekrar. olmadı. umutsuzluğum kalbimi boğdu...  mutluluğumu düşündüm.sonra bir an düşünmeye başladım. sanki tekrar mutlu olmaya hakkım varmış gibiydi düşüncelerim. . sanki doya doya güneşe bakar gibiydim de bulutlar kesmişti gözlerimi... bulutlar benim yerime ağlar gibiydi ve şemsiyem bile yoktu yüreğimde... 

bu aralar umutsuzca kendimi değiştirmeye çalışıyorum. kendimle ilgili yapabildiğim sadece bir iki şey  oldu. diğer  düşüncelerim hala beni bekliyor. en son çok fazla ağladığım için bir psikologa gittim. konuştum. aklımdakileri anlattım. sorular sordu yanıtladım. en sonunda depresyondasın dedi. iyileşebilmen için zamana ihtiyacın var dedi.  düşündüm. ve haklı olduğuna karar verdim. öteki türlü durmadan ağlıyor oluşumun nedenini bulamam. bugün geçmişi düşünerek başarabildiğim şeyleri yazmak istiyorum sizlere. başarısızlıklarım çok ağır. başardıklarım ise beni kurtaramaz artık... 1. 8.sınıfa kadar takdir ve teşekkürle geçtim 2. lisede iki kere şiir yarışmasına katıldım. birincide mansiyon ödülü aldım. ikinci yarışmam da ise üçüncü oldum ve bana hediye olarak atilla ilhanın şiir kitabını aldım. 3. üniversitede üçüncü oldum. 2 kere kutladım mezun oluşumu. biri okuğum yerde biri üniversitemin esas yerinde.  burcu güneş konserini bile gördüm. 4. yemek fişleri aldım ...

bu aralar çok düşünüyorum. etrafım değişti mi? aynı mı? ben değiştim mi? değişen hayatıma uyum sağlayabildim mi? yanlış yapmaktan korkuyorum aslında. sevgili aileme zarar gelir , laf gelir  diye korkuyorum. sonra düşünmeye devam ediyorum. ben bu hayatta hep yanlış başladım hayatıma. hep yanlış taraftaydım. her şey güzel olacak derken öyle berbat bir duruma  düşüyorum ki her zaman. aklım artık akıllanmamı söylerken ben yine belki diyorum. belki bu sefer iyi bir başlangıç yaparım. bugün size yaptığım yanlışların listesini yapmak istiyorum. 1- üniversite sınavlarına hazırlanırken yeterince çalışmadığım için 2 yıllık kazandım.  sonra neyse ded...

     anneme son gün herşey güzel olacak demiştim. ama o inanmamıştı bana. ve o günün sabahı kaybettim güzel annemi.      şimdi annesiz kalmamın 10.ayındayım. ve artık herşey güzel olacak masalına karşı inancımı yitiriyorum. zaman geçtikçe inancımı sorgulamaya başladım güvendiğim kişiler, inandığım şeyler... hepsi değişmeye başladı. ben gittikçe değişmeye başladım.     şimdi biliyorum ki değişmekte olan nu yüreğim çok acı çekiyor. ve ben acı çeken yüreğimi ferhalatabilmek için birşey yapamıyorum. tığkı annemde olduğu gibiyim.      onun yerine ölmüş olmayı birçok kere diledimç annem yaşamalıydı. ölen ben olmalıydım. bu büyük bir haksızlıktı. bu acı çok fazlaydı bana.      bundan sonra hiçbirşey iyi olmayacak biliyorum. ben iyi olmayacağım. düşüncelerim gittikçe daha da kötüleşiyor. çünkü içimden haykırdığım çığlıklarım hiç duyulmuyor.      ben her düştüğümde kalkar ve yarın daha iyi olacak derdim fa...