sevgi ertesi

   taa en başında söylemiştim aslında ben çabuk pes ederim çabuk vazgeçerim diye.  şimdi düşündüm ne zaman bu kadar çabuk vazgeçmeye başladım bilmiyorum. fakat hatırladığım eskiden bu kadar kolay vazgeçmediğimdi hiçbir şeyden...       ortaokuldaydım. yaz tatili için bir ay kalmaya amcamlara gitmiştim. orda amcamın çocuğunun bisikleti vardı. ben o bisikleti öğrenebilmek adına hergün ama hergün çalışmaya başladım. kimsenin yardımı olmadan. tek başıma. döneyim derken düştüm. bisiklet üstüme yığıldı. ayaklarım kanıyor. ama ertesi gün yine denedim. her gece yengem kızın ayakları morluktan geçilmiyor dedi. ama ben ertesi gün yine deneme yaptım. ve en sonunda öğrendiğimde en büyük mutluluk  benimdi. çünkü o başarı sadece benim uğraşmamla benim çabalarımla olmuştu.     şimdi düşünüyorum. ben ne zaman korkak oldum böyle. ne zaman vazgeçmeye başladım. .. bilmiyorum. bildiğim tek şey var. ogün bu gündür bir daha bisikleti elime sürmediğim...