sevgi ertesi

eski sinem değilim artık ben. eskisi gibi olamayacağım belkide hiçbir zaman. canım o kadar yanıyorki. ama neye yada kime yanıyor bilmyorum. benim tek bildiğim istediklerim ve yaşadıklarım çok farklı... bir daha hayal bile kurmak istemiyorum...

çok yorgunum. bugün baktım da blog'uma, sürekli ama sürekli yalnızlıktan bahsetmişim. üstelik 2013 yılından beri. evet hala yalnız hissediyorum kendimi. çünkü değişemiyorum. düşüncelerim. hayallerim. hep yıkıö ve hüsranla sonuçlanıyor. mutlu haberlere öyle hasret kaldım ki... şuan tarif dahi edemiyorum....

Evet. Negatif dusuncelere adiyacagim galiba omrumu. Ben babamla tartisiyorum yine. Bana.hicbirseyi basaramayacagimi soyluyor. Ben hayir yapacagim dedikce yapamayacaksin diyip tabak canak firlatiyor kafama... Ben basarisiz olacagim ailemin istegiyle.  Babamin istegiyle... Isyerindekilerin istegiyle... Ben sanirim mutsuz olmak icin dogdum... Ve ben artik cabalamaktan yoruldum...