rüyamda annem oturma odasındaki koltuğa uzanmış, odanın içerisi güneşli aydınlık. annemin yanına gidiyorum. yanına kıvrılıveriyorum. ~annem diye düşünüyorum. annem rüyamda ölmüştün sen, çok kötüydüm ben bir bilsen. çok kötüydü herşey. ama çok şükür ki rüya diyorum. sonra bir bakıyorum uyanmışım yatağımdayım. uyandığım için mutsuzum. ben  annemi çok seviyorum, o hep yanımda olsun istiyorum.
     
 işin en kötü yanı şu: bunlar rüya değil. bazen geceler boyu kabus gördüğüm oluyor. çoğu kere çığlık atarak uyanıyorum. . ama tüm bunlara rağmen keşke hiç uyanmasam diyorum. öyle bir uyusam, öyle bir uyusam ki dünya sadece rüyalarımda kalsa.
     
 ben bu dünyada başıma güzel şeyler geleceğine inanmıyorum artık. benim kaderim acı'yla işlenmiş gibi. değişecek gibi değil....