hayatımı yaşıyorum sadece. geçen arkadaşımla dertleşirken naptığımı sordu. sadece yaşıyorum dedim. nasıl olduğunu bilmeden, nasıl olması gerektiğini düşünmeden. sadece yaşıyorum.
sonra kendi derdini anlatmaya başladı.
biz çok mu kötüyüz ki bunlar başımıza geliyor dedi.
düşündüm.
zaten daha  önce benim cümlelerimi başka bir ağızdan duymak gibiydi bu.
baktım.
yanıt verdim.
kötülüğümüzden ya da değil. sadece bu bir sınav. geçecek elbet. birşekilde.
peki nasıl olacak dedi. ne yapmalıyım dedi.
hiçbir şey dedim. hiçbir şey yapma. sadece yaşa. ben şu an öyle yapıyorum. düşünmeden yaşıyorum.
çünkü düşünürsem taşarım. ve ben artık öyle yoruldum ki. taşmak istemiyorum. sakin bir hayat istiyorum.
ev istiyorum böyle bir başıma yaşadığım değil. annemle babamla mutlu olduğum içinde 3 kişilik bir mutluluğun olduğu bir hayat istiyorum.
çok şey değil.
ben çok olan umutlarımı  denize fırlattım.
bunlar benim geride tutunduğum umutlarım.
çok şey değil.
sadece annem ve babamla mutlu olmak. umarım tüm kötülükler artık uzak olur bizden. umarım güzel günler artık bizim içinde yakındır.