sevgi ertesi

işyerinde çalışırken annem aklıma geldi... boğazım düğüm düğüm nefesimi dinledim. geçmişi, geleceği... artık olmayan umutlarımı hissetmeye çalıştım tekrar. olmadı. umutsuzluğum kalbimi boğdu...  mutluluğumu düşündüm.sonra bir an düşünmeye başladım. sanki tekrar mutlu olmaya hakkım varmış gibiydi düşüncelerim. . sanki doya doya güneşe bakar gibiydim de bulutlar kesmişti gözlerimi... bulutlar benim yerime ağlar gibiydi ve şemsiyem bile yoktu yüreğimde... 

bu aralar umutsuzca kendimi değiştirmeye çalışıyorum. kendimle ilgili yapabildiğim sadece bir iki şey  oldu. diğer  düşüncelerim hala beni bekliyor. en son çok fazla ağladığım için bir psikologa gittim. konuştum. aklımdakileri anlattım. sorular sordu yanıtladım. en sonunda depresyondasın dedi. iyileşebilmen için zamana ihtiyacın var dedi.  düşündüm. ve haklı olduğuna karar verdim. öteki türlü durmadan ağlıyor oluşumun nedenini bulamam. bugün geçmişi düşünerek başarabildiğim şeyleri yazmak istiyorum sizlere. başarısızlıklarım çok ağır. başardıklarım ise beni kurtaramaz artık... 1. 8.sınıfa kadar takdir ve teşekkürle geçtim 2. lisede iki kere şiir yarışmasına katıldım. birincide mansiyon ödülü aldım. ikinci yarışmam da ise üçüncü oldum ve bana hediye olarak atilla ilhanın şiir kitabını aldım. 3. üniversitede üçüncü oldum. 2 kere kutladım mezun oluşumu. biri okuğum yerde biri üniversitemin esas yerinde.  burcu güneş konserini bile gördüm. 4. yemek fişleri aldım ...

bu aralar çok düşünüyorum. etrafım değişti mi? aynı mı? ben değiştim mi? değişen hayatıma uyum sağlayabildim mi? yanlış yapmaktan korkuyorum aslında. sevgili aileme zarar gelir , laf gelir  diye korkuyorum. sonra düşünmeye devam ediyorum. ben bu hayatta hep yanlış başladım hayatıma. hep yanlış taraftaydım. her şey güzel olacak derken öyle berbat bir duruma  düşüyorum ki her zaman. aklım artık akıllanmamı söylerken ben yine belki diyorum. belki bu sefer iyi bir başlangıç yaparım. bugün size yaptığım yanlışların listesini yapmak istiyorum. 1- üniversite sınavlarına hazırlanırken yeterince çalışmadığım için 2 yıllık kazandım.  sonra neyse ded...

     anneme son gün herşey güzel olacak demiştim. ama o inanmamıştı bana. ve o günün sabahı kaybettim güzel annemi.      şimdi annesiz kalmamın 10.ayındayım. ve artık herşey güzel olacak masalına karşı inancımı yitiriyorum. zaman geçtikçe inancımı sorgulamaya başladım güvendiğim kişiler, inandığım şeyler... hepsi değişmeye başladı. ben gittikçe değişmeye başladım.     şimdi biliyorum ki değişmekte olan nu yüreğim çok acı çekiyor. ve ben acı çeken yüreğimi ferhalatabilmek için birşey yapamıyorum. tığkı annemde olduğu gibiyim.      onun yerine ölmüş olmayı birçok kere diledimç annem yaşamalıydı. ölen ben olmalıydım. bu büyük bir haksızlıktı. bu acı çok fazlaydı bana.      bundan sonra hiçbirşey iyi olmayacak biliyorum. ben iyi olmayacağım. düşüncelerim gittikçe daha da kötüleşiyor. çünkü içimden haykırdığım çığlıklarım hiç duyulmuyor.      ben her düştüğümde kalkar ve yarın daha iyi olacak derdim fa...

Gün doğum günüm. Aslinda birkac gün öncesine kadar dogum günümü kutlamak dahi istemedim. aklimdaki dogum günü olarak sadece annemle olan hatıram olanı kalsın istedim. sonra akşam oldu. gözlerimdeki hüzün yavaş yavaş esir aldı beni. akşam oldu ve ben istemeden ağlamaya başladım. hıçkıra hıçkıra ağladım. annemi bu kadar özlerken başıma bunların gelmesi çok büyük bir haksızlıktı. benim meleğim benim annem... seni seviyorum anne. seni çok özledim....

Anlamadığım şey, omca yasananlardan sonra hala üzerimize gelmeleri.    Bundan sonra güçlü olmaliyim. Biliyorum.  Fakat güçlü olmak için ne takatim ne de halim var. Hep bir hastalık icerisindeyim. Vücudum hep yorgun hep ağrılı ve hep perişan.  Bu durumu duzeltmeyi cok isterken artik nasil duzeltebilecegimi bile bilmiyorum.    Delilige vurup işin içinden çıkmak bir secenekken artik degil. Çünkü delilige vurmakla deliymis gibi gösterilmek cok farkli. Iste Ben bu yüzden memleketime bile gidemiyorum.    Sizlere karsi daha aydinlatici olabilmem için olayi en basindan ele almaliyim. Aslinda cok cetrefilli bir hikaye etrafinda dolaşıyorum simdi . Konu o kadar ddağınık ki nerden baslanmali... Sizleri baymadan konuya kisaca değinme kaanatindeyim.    Bizler amcamiz tarafindan baski altinda yaşayarak büyüdük  (benim amcam babamin abisi). daha dogrusu amcamın karısı ve onun sülalesi tarafından hep ezilip hor görülürdük.    ...

sinirlerim bozuk. sanki durumum gittikçe daha da kötüleşiyorda elimden birşey gelmiyor gibi... geçen babama babalar gününde tişört yaptırdım. üstünde annemin, benim ve babamın bir resmi var. altında da "biz hiç ayrılmadık" yazısı. fakat ben bu kadar acıyı çekerken hep anne gel diye ağlıyorum. anne dayanamıyorum diyorum. fakat annem gelmiyor. annem rüyalarımda bile yanıma gelmiyor. biz ayrıldık galiba. istemesemde sonsuza dek ayrıldık galiba.  beni annem gibi sevenim olmayacak bir daha. onun gibi bana sarılanım. beni benden daha çok anlayanım. kırgınım. bu hayatta yaşadıklarım yüzünden kırgınım. benim düzgün bir işim yok, benim başım sıkışınca sarılacağım annem yok, kardeşim ablam abim yok... annemi kaybettiğim gün ben üç kişiyi birden kaybettim diye ağladım.  biri annem, biri ablam, biri kardeşim. çünkü annem benim herşeyimdi. annemi kaybettikten sonra  üç gün gelemedim kendime. üçüncü günün sonunda baktım hala yaşıyorum. birileri kıyafetimi değiştirmiş, bi...

Bugün düşündüm uzun uzun... geçen yazımda ki devrikligi, birbirinden kopuklugu, kendi içimde bogulusumu düşündüm.... karara vardigim tek sonuç olanlari hala kaldiramadigim... Ben annesizligi istemiyorum.  Ona hala cok ihtiyacim var... bugun cok ağladım yine. Yine annemden baskasina anlatamadigim sorunlarim var. Hala onunla atan kotu de olsa bu yuregim var. . Anne sebi cok seviyorum. Bu şaka uzun sürmedi mi? Yalvaririm uyan, kizina geri gel...

uzun zaman oldu. kelimelerim boğazımda düğümleneli az ama buraya yazmayalı, yüreğimi buradaki satır aralarına dökmeyeli bayağı bir zaman oldu... evde istemeden ev kızı oluverdim. yanlış anlamayın. ailemin kızı olmaktan gurur duyarım ben. ama annemin prensesiyken evdeki her şeyle ilgilenen bir külkedisine dönüşmek çok zor oldu benim için. herşeyi öğretti annem bana oysa. kızım dikkatli ol. her şeyi bil derdi hep. sanki bugünleri bilir gibi beni çok önceden bugüne hazırlamıştı oysa... tek çocuğum. bu yüzden annemi özlemelerim gittikçe artıyor. onun beni korumasını, beni sevmesini, yanımda olmasını çok özledim.... yüreğim buradan taşacak gibi. yüreğim buradan taşıp kendi kimsesizliğime konacak gibi.... bu aralar yaşamaya çalışıyorum sadece. hayatımı erteledim. tüm geleceğimi. tüm ümitlerimi erteledim. sadece yaşamaya odaklandım. yaşamaya ve annemin istediği gibi biri olmaya. umarım becerebilirim... onu özledim. onun bana geri gelmesine çok ihtiyacım var. bu kızın annesine ihtiya...

rüyamda annem oturma odasındaki koltuğa uzanmış, odanın içerisi güneşli aydınlık. annemin yanına gidiyorum. yanına kıvrılıveriyorum. ~annem diye düşünüyorum. annem rüyamda ölmüştün sen, çok kötüydüm ben bir bilsen. çok kötüydü herşey. ama çok şükür ki rüya diyorum. sonra bir bakıyorum uyanmışım yatağımdayım. uyandığım için mutsuzum. ben  annemi çok seviyorum, o hep yanımda olsun istiyorum.        işin en kötü yanı şu: bunlar rüya değil. bazen geceler boyu kabus gördüğüm oluyor. çoğu kere çığlık atarak uyanıyorum. . ama tüm bunlara rağmen keşke hiç uyanmasam diyorum. öyle bir uyusam, öyle bir uyusam ki dünya sadece rüyalarımda kalsa.        ben bu dünyada başıma güzel şeyler geleceğine inanmıyorum artık. benim kaderim acı'yla işlenmiş gibi. değişecek gibi değil....

boğazımdaki yumruyla oturuyorum öylece... ağlamak için gözlerimden çıkmaya çalışan damlaları bir bir geri çeviriyorum. aslında çocuklar duymasın dizisini hiç sevmem. annemde sevmezdi. fakat bugün hiç bir program bulamayınca onu açtım. sonra boğazımdaki yumru yavaş yavaş ağırlaşmaya başladı. işin kötüsü meltem ve babası aynı biz'dik. onlar gibi olmayı hiç istemedim ki ben oysa... meltemdeki koca, torun, iş hariç. ben meltem'i anlamayı hiç istemedim. ben annesiz kalmayı istemedim. ona ihtiyacım varken benim. hayatımın böyle yarım yamalak kalmasını istemedim. babasının dediği gibi "onu çok özledim..." onlar konuştukça babamla birbirimize baktık. ikimizinde gözleri dolu. ama ikimizde ağlamama çabası içinde. yüreğimiz git gide kötüleşmekte... sonra emre halk türküsü söyledi. türküde 'yosma' kelimesi vardı. işte buna daha çok üzüldüm ben. yosma'nın esas anlamını bilmeyenler için diyeyim : çok güzel kız anlamına gelir eskilerde yosma. annem beni ...

diyorum ki. karıncalar'ı belkide hiç dinlememeliydim. annemden önce gitmeliydim belkide. eğer gitseydim, bu acıyı yaşamazdım. sonra diyorum ki kendime, SUS... sen bu dünya da acı görmeye gelmişsin. bu yüzden şikayet etme. çek paşa paşa acılarını. mutluluk bekleme hayattan.. özledim kısaca. çok özledim. bunu tarif dahi edemiyorum. bu yüzden istemeden sitemkar çıkıyor sözlerim. istemem ama benim yüreğim çok yanıyor... anlatamıyorum.

Su an telefondan yazabilmenin sevincini yaşiyorum. Çünkü uzun zamandir bilgisayara girmedigim icin yazamadim hic. Fakat ben yazmadiğim zamanlarda ne yürekler koptu ne acilar yaşandi bir bilseniz.  Canim aşkim Annemi kaybettim. Onu ve yüregimi kaybettim.  O ellerimden kayip giderken her saniye yanindaydim. Her dakika.  Simdi hayatimi onsuz devam ettirecek olma fikri cok korkutuyor beni. Bir gün evlendigimde çocuklarimin annemi taniyamayacak olmasi üzüyor beni. yaşamak o ladar zor ki. O kadar zahmetliki. Bir gün iş arkadasim laf arasinda ölmek zor dedi. Hayir dedim. Ölmek kolay. Yaşamak zor. Ben annemi hatirladilca yasamak kolay. Fakat annemi göremedigim icin, kokusunu duymak istedigim de duyamadigim icin, ben onu özledigimde göremedigim icin yaşamak çok zor. Bir gün öldügumde onu diğer taraftada göremezsem diye korkuyorum. ve elimden dua etmekten baska birsey gelmiyor... Dilerim yaşaminiz güzel olur. Ama unutmayin. Yaşam zor ama çok kisa... .